Wetenschappelijke verkenning

Grondslagen & referenties

Klinische grondslagen, methodologische vergelijkingen, verklarende hypothesen en antwoorden op wetenschappelijke bezwaren.

Grondslagen

Klinische en neurofunctionele grondslagen

De DMOKA® steunt op actuele kennis in de psychotraumatologie, neurofysiologie van stress en integratieve therapieën. Het klinische kader berust op de vaststelling dat trauma multimodaal wordt opgeslagen en dat de herverwerking ervan baat heeft bij eveneens multimodale stimulatie.

De neurofunctionele grondslagen van de methode integreren onderzoek naar procedureel geheugen, geheugenreconsolidatie, de rol van het autonome zenuwstelsel en Stephen Porges' polyvagale theorie.

FAQ

Wetenschappelijke vragen

De DMOKA® beschikt momenteel niet over gepubliceerde gerandomiseerde gecontroleerde studies in peer-reviewed tijdschriften. De validatie berust op klinische gegevens verzameld sinds 2005 en een theoretisch kader dat steunt op mechanismen die gedeeld worden met beter gedocumenteerde benaderingen (EMDR, sensoriomotorische therapieën).
De DMOKA® is geen variante van EMDR. Haar proces integreert dimensies die afwezig zijn in standaard EMDR: de stem van de cliënt als regulerend instrument, gestructureerde kinesthetische stimulaties, de TLEi®-dimensie en een aanpak specifiek ontworpen voor complex trauma.

Verder gaan

OpleidingsprogrammaSessies 2026

Vergelijking

DMOKA®, EMDR & IMO

De DMOKA® deelt met EMDR en IMO het gebruik van oogbewegingen als therapeutische hefboom. Ze onderscheidt zich echter op verschillende structurele aspecten.

DMOKA®Integratieve benadering die kinesthetische + vocale/auditieve stimulaties van de TLEi®, oogbewegingen en cognitieve herprogrammering combineert in een unified proces. Ontworpen voor enkelvoudig en complex trauma.
IMOProtocol gericht op specifieke oculaire patronen met sensorische doelstelling. Minder multimodale integratie.
EMDRGestandaardiseerd protocol gericht op bilaterale stimulatie. Gevestigde wetenschappelijke validatie. Minder vocale en kinesthetische integratie.

Hypothesen

Verklarende hypothesen

Mnestische reconsolidatie

De activering van een traumatische herinnering in een staat van veiligheid, gecombineerd met multimodale stimulaties, zou de reconsolidatie ervan kunnen faciliteren in een minder storend spoor.

Regulatie van het ANS

Ritmische en bilaterale stimulaties, gecombineerd met de stem van de patiënt, zouden het parasympathische zenuwstelsel kunnen activeren en traumatische hyperactivatie kunnen verminderen.

Somato-vibratoire resonantie

De vocale en vibratoire dimensie van de TLEi® zou effecten van semantische verzadiging en emotionele reconsolidatie produceren via lichamelijke resonantie.

Zorgvuldigheid

Wetenschappelijke bezwaren & voorzichtige antwoorden

De DMOKA® claimt geen bewijsniveau dat ze niet bezit. Haar wetenschappelijke positie is die van voorzichtigheid en transparantie.

De DMOKA® beschikt momenteel niet over gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken gepubliceerd in peer-reviewed tijdschriften. De validering berust op klinische gegevens die since 2005 zijn verzameld, op terugkoppelingen van opgeleide practitioners en op een theoretisch kader dat mechanismen deelt met beter gedocumenteerde benaderingen (EMDR, sensoriomotorische therapieën). De zorgvuldigheid van de methode bestaat uit gestructureerde opleiding en verplichte supervisie.

Bronnen

Om verder te gaan

Neurowetenschappen van trauma

Van der Kolk, B. (2014). Het lichaam houdt de score bij. — Porges, S. (2011). De polyvagaaltheorie. — Levine, P. (2010). In een ongesproken stem.

EMDR en IMO

Shapiro, F. (2001). EMDR: Desensibilisatie en verwerking via oogbewegingen. — Beaulieu, D. (2005). Integratie door oogbewegingen.

Reserveren